Welkom
Psychiatrische zorg in de thuissituatie is de meest recente verschijningsvorm in een proces van desinstitutionalisering en vermaatschappelijking van de geestelijke gezondheidszorg.
Deze beweging van minder instituut naar meer ‘natuurlijke omgeving’ voor mensen met psychiatrische problemen leidde in de meeste landen tot een verdere uitbouw van ambulante voorzieningen, overgangsvormen zoals beschut wonen, daghospitalisatie en thuisbegeleiding.[1] Ook in Vlaanderen heeft deze beweging plaats.
Dit proces past binnen de voortdurende aanpassing van het zorgaanbod aan de hulpvragen van cliënten. Hulpvragen worden meer en meer richtinggevend in de zorg. Alvast een hoopvol teken in een gezondheidszorg die vaak de bestaande voorzieningen en bestaande zorgstructuren als uitgangspunt nam.
De vaak complexe hulpvragen zorgen voor een oneindige variatie in het aanbod met meer gedifferentieerde en geïndividualiseerde dienstverlening. Complexe hulpvragen kunnen niet meer door één zorgverstrekker worden beantwoord. Hierdoor ontstaat meer opdeling, meer versnippering. Er zijn meerdere zorgverstrekkers aanwezig. Het vraagt meer en meer samenwerking en coördinatie om op een efficiënte wijze om te gaan met de veelzijdige vraag van de cliënt en zijn omgeving. Ook de overheid stimuleert die samenwerking, in belangrijke mate omdat binnen een gegeven budget, creativiteit aan de dag moet worden gelegd om zo veel mogelijk zorgvragen te beantwoorden.
De ontwikkelingen naar meer zorg in het thuismilieu, naar meer variatie in de zorg, naar meer samenwerking in de zorg, zijn bij de opbouw van het project Gentse Regionale Psychiatrische zorg in de thuissituatie steeds een leidraad geweest. Het heeft ertoe geleid dat de discussies grondig waren met respect voor ieders bijdrage en met de zorgvraag van de patiënt als centrale drijfveer.
Het centraal stellen van de zorgvraag van de cliënt in de thuiszorg betekent dat de rollen worden omgekeerd. De cliënt is de gastheer. Hij of zij doet een beroep op één of meerdere hulpverleners, die elkaar liefst niet al te veel tegenwerken. Cliënten wonen ook niet alleen. Werken met psychiatrische zorg in de thuissituatie betekent dat we rekenen dienen te houden met de draagkracht van de familie.
We kiezen voor een samenwerkingsproject tussen verschillende lijnen in de gezondheidszorg vanuit een aantal overwegingen :
Er is een grote draagkracht. Er zijn niet alleen meer middelen ter beschikking, maar de middelen worden ook effectiever ingezet.
Er is een wederzijdse deskundigheidsbevordering mogelijk. De thuiszorgdiensten leren de geestelijke gezondheidszorg de specificiteit van de thuissituaties kennen. De geestelijke gezondheidszorg leert de thuiszorgdiensten omgaan met mensen met psychiatrische problemen.
Door de samenwerking van verschillende organisaties is er een grote diversiteit in het aanbod.
Samenwerking met alle partners in de regio Groot-Gent houdt in dat we een grotere regiodekking hebben, wat zijn belang kan hebben bij subsidiëring. Een grote regiodekking biedt vooral onmiskenbare voordelen voor de cliënt.
Het Netwerk Psychiatrische zorg in de thuissituatie Regio Groot Gent werd als functioneel samenwerkingsverband opgericht op 1/4/2000 door 24 partners uit de thuiszorg en de geestelijke gezondheidszorg.
Vanaf december 2001 werd het samenwerkingsakkoord tussen deze partners dankzij de financiering door de federale overheid in het kader van de pilootprojecten “psychiatrische zorg in de thuissituatie” jaarlijks verlengd.
We zijn ervan overtuigd dat het pilootproject rond psychiatrische zorg in de thuissituatie uiteindelijk een bijkomende impuls zal geven aan een breder platform van samenwerking tussen de verschillende lijnen van de gezondheidszorg in de regio.
[1] Vandenbroele & Lembrecht, Psychiatrische Thuiszorg, modellen, concepten, beleidsintenties en lastenboek, Garant, 1999, p.4
20/11/2006